تبلیغات
کلینیک مجازی فیزیوتراپی مهر - مطالب آناتومی بدن
 

آناتومی سطحی شکم

(Surface anatomy of Abdomen)

 

 

شكم به شكل تخم مرغی است كه به طور عمودی قرار و از دیافراگم تا قاعده لگنی امتداد دارد. تحدب دیافراگم تا قفسه سینه پیش رفته و تا در سطح چهارمین غضروف دنده ای بالا می رود. كف شکم توسط عضلات دیافراگم لگنی (Pelvic diaphragm) پوشیده شده است. این دیافراگم از دو عضله بالا برنده مقعد (Levator ani)   و دنبالچه ای (Coccygeus) تشكیل شده است. حفره شكم از دو قسمت حفره حقیقی شكم (Abdomen proper)  ولگن كوچك (Lesser pelvis) تشكیل می شود. این دو قسمت آزادانه به هم راه دارند و فقط توسط خط انتهایی (Terminal line) از هم جدا می شوند. معمولاً هر جا صحبت از شكم می شود منظور همان حفره حقیقی شكم می باشد. جدار شكم در جلو و طرفین توسط عضلات شكم، استخوان های ایلیاك و دنده ها و غضروف های دنده ای آخر و در پشت توسط مهره های كمری، استخوان ایلیاك و عضلات جدار پشتی شكم تشكیل می گردد

بقیه در ادامه مطلب:



ادامه مطلب


نوع مطلب : آناتومی بدن، 
برچسب ها : آناتومی سطحی شکم بخش اول، آناتومی سطحی ویژه فیزیوتراپیستها،
لینک های مرتبط :


قلب (Heart)

عضوی است به وزن 300 گرم در مردان و 250 گرم در زنان (مشت بسته فرد ) و اقطار 6*9*12 سانتی متر كه درون حفره پریكارد و در میان سینه میانی (Middle mediastinum) قرار می گیرد. چندین عامل روی موقعیت سطحی قلب اثر می گذارند كه عبارتند از:

1) وضعیت بدن فرد: در افرادی كه سینه پهن دارند (ورزشكاران و افراد چاق) به علت بالاتر قرار گرفتن دیافراگم قلب بیشتر به صورت عرضی است، در حالیكه در افراد باریك حالت عمودی دارد.

2) تنفس: در دم قلب بیشتر عمودی است و باریكتر است ولی در بازدم بیشتر عرضی است.

3) وضعیت احشاء شكم: در موقع پربودن معده، قلب به سمت راست هل داده می شود. همچنین حاملگی ضربان راس قلب را به چپ و بالا می برد.

4) سن: ضربان راس قلب (Apex beat) در افراد بالغ در فضای پنجم بین دنده ای و در رو یا كمی داخل خط Midclavicular قرار می گیرد. در حالیكه در نوزادان و بچه ها تا 2 سالگی معمولاً در فضای چهارم بین    دنده ای و یا خارج خط بالا می باشد.

5) انقباض و انبساط خود قلب: در حالت انقباض قلب (Systole) به سمت راست می چرخد و حجم بطن ها كم می شود و همچنین بطن و دهلیز چپ كمی به سمت جلو می آیند.

قلب دارای چهار كنار، راس، شیار بین بطنی و كروناری و دریچه ها می باشد كه به ترتیب مورد بررسی قرار    می گیرند.

ضربه راس قلب (Apex beat) یا نقطه حداكثر ضربان قلب (Point of maximum impulse = PMI) با راس آناتومیكی قلب تا حدودی تطابق دارد. معمولاً محل ضربه در افراد لاغر قابل مشاهده و تقریبا همیشه كمی داخل و پایین نوك پستان (در مردان و دختران نابالغ) در فضای پنجم بین دنده ای كمی داخل خط Midclavicular و درحدود 9 سانتی متر خط Midsternal قرار دارد. در زنان توسط پستان پوشیده شده كه با بالا بردن پستان لمس می شود. جهت بهتر لمس شدن ضربان، فرد باید كمی به طرف جلو خم شود. همان طور كه قبلا ذكر شد در نوزادان و بچه های زیر دو سال این ضربان در فضای چهارم بین دنده ای لمس         می گردد.

كنار راست قلب: توسط دهلیز راست ایجاد می شود و با وصل كردن نقاط زیر به هم به دست می آید:

الف) 2/1 سانتی متر (پهنای یك انگشت یا نیم اینچ) درخارج كنار استرنوم روی كنار بالایی غضروف دنده ای سوم.

ب) 4-3 سانتی متر در خارج خط وسط در فضای چهارم بین دنده ای كه حداكثر انحنای كنار راست از خط وسط می باشد.

پ) درمحل اتصال ششمین غضروف دنده ای به استرنوم در طرف راست. امتداد كنار راست به طرف بالا به بزرگ سیاهرگ زبرین (SVC)  و در پایین به بزرگ سیاهرگ زیرین (IVC) می رسد.

كنار پایینی قلب: از بطن راست و كمی بطن چپ تشكیل شده است و بر روی دیافراگم قرار دارد و از انحنای دیافراگم پیروی می كند. با اتصال نقاط زیر به هم مسیر آن به دست می آید:

الف) روی محل اتصال ششمین غضروف دنده ای به استرنوم در طرف راست.

ب) مفصل Xiphisternal.

پ) پنجمین فضای بین دنده ای چپ كمی داخل خط Midclavicular و به فاصله 9 سانتی متر از خط وسط (Apex beat).

كنار چپ قلب: از بطن چپ و گوشك (Auricle) چپ تشكیل می شود و با به هم پیوستن نقاط زیر مسیر آن بدست می آید.

الف) محل ضربان راس قلب (Apex beat).

ب) 2/1 سانتی متر (پهنای یك انگشت) كنار خارجی استرنوم روی كنار پایینی غضروف دنده ای دوم در سمت چپ.

كنار بالایی قلب: از دهلیزها و خصوصاً دهلیز چپ تشكیل شده و با وصل كردن نقاط زیر به دست می آید:

الف) 2/1 سانتی متر در كنار استرنوم و روی كنار پایینی غضروف دنده ای دوم در سمت چپ.

ب) 2/1 سانتی متر در كنار استرنوم و روی كنار بالایی غضروف دنده ای سوم در سمت راست.

چنانچه هر چهار كنار قلب را به هم وصل كنید، چهار ضلعی به دست می آید كه ابعاد آن در حدود مشت بسته هر فرد می باشد.

شیار دهلیزی بطنی (Coronary sulcus): به صورت خط مایلی قرار دارد و مسیر سطحی قسمت جلویی آن را اتصال نقاط زیر به دست می آید.

الف) محل اتصال غضروف دنده ای سوم به استرنوم در طرف چپ.

ب) محل اتصال غضروف دنده ای ششم به استرنوم در طرف راست. دریچه های قلبی نیز در طول این خط یا نزدیك به آن قرار می گیرند.

بقیه در ادامه مطلب



ادامه مطلب


نوع مطلب : آناتومی بدن، 
برچسب ها : آناتومی سطحی ناحیه قفسه سینه، آناتومی سطحی ویژه فیزیوتراپیستها، آناتومی سطحی قفسه سینه بخش دوم،
لینک های مرتبط :


آناتومی سطحی قفسه سینه

(Surface Anatomy of the Thorax)

 

 

قسمتی از تنه است كه بین ریشه گردن و شكم قرار دارد كه ساختمان های مهمی مانند قلب و ریه ها درون آن جای گرفته اند. قفسه سینه از جلوتر توسط جناغ و غضروف های دنده ای، در طرفین توسط دنده ها و در پشت توسط دوازده مهره سینه ای تشكیل می گردد. این فضا دارای دهانه ورودی (Inlet) ودهانه خروجی (Outlet) می باشد كه دهانه ورودی آن از دنده اول و غضروف آن در طرفین، دسته (Manubrium) استخوان جناغ در جلو و مهره اول سینه ای در عقب تشكیل شده و به طرف جلو شیب دارد. این دهانه كلیوی شكل بوده و قطر عرضی آن 10 و قطر جلویی پشتی آن پنج سانتی متر می باشد.

دهانه خروجی (Outlet) قفسه سینه ای در جلو از زایده خنجری(Xiphoid process) استخوان جناغ، درطرفین از حاشیه دنده ای (Costal margin) كه از غضروف های دنده های 7 تا 10 تشكیل شده و دنده های 11 و 12، و در پشت از مهره دوازدهم سینه ای تشكیل می شود. دهانه خروجی به سمت عقب شیب دارد. این دهانه توسط دیافراگم پوشیده شده كه دو حفره سینه و شكم را از هم جدا می كند.

قفسه سینه به شكل مخروط ناقص می باشد كه قاعده و راس مایل دارد و قسمت باریك آن در بالا می باشد. ولی این باریكی توسط كمربند شاخه ای (Shoulder girdle) وعضلات متصل به آن پوشیده شده است.

 

نشانه های استخوانی قفسه سینه

Suprasternal (Jugular)notch: در ریشه گردن و در بالای Manubrium استخوان جناغ و بین دو ترقوه قرارگرفته و به راحتی قابل لمس می باشد. این بریدگی در سطح لبه پایینی مهره دوم پشتی (T2 و در زنان T3) قرار می گیرد.

Sternal (Louis = Ludwig)angle: چنانچه با انگشت از بریدگی بالای جناغی دست را به میزان 5 سانتی متر به طرف پایین بیاورید به این نشانه برخورد می كنید كه به صورت یك ستیغ (Crest) عرضی      می باشد. این نشانه از نظر آناتومی سطحی بسیار مهم است زیرا:

1) موقعیت مفصل Manubriosternal را مشخص می سازد.

2) در سطح دیسك بین مهره ای چهارم و پنجم سینه ای (T4-T5) قرار می گیرد.

3) علامت مهمی برای پیدا كردن دنده دوم است، زیرا دومین غضروف دنده ای در این محل به استر نوم متصل می گردد.بنابراین با استفاده از این زاویه، شمارش دنده ها و فضاهای بین دنده ای صورت می گیرد. زیرا لمس اولین و دواردهمین دنده مشكل می باشد.

4) محل دو شاخه شدن نای می باشد.

5) محل تقسیم شدن تنه شریان ریوی (Pulmonary trunk) می باشد.

6) محل تلاقی پرده های جنب در خط وسط در سطح این زاویه قرار گرفته است.

7) محمل عبور سطحی فرضی است كه میان سینه (Mediastinum) را به دو قسمت بالایی و پایینی تقسیم می كند.

8) انتهای آئورت بالارونده است.

9) ابتدا و انتهای قوس آئورت است.

10) شروع آئورت پایین رونده سینه ای است.

11) قنات صدری (Thoracic duct) در این محل از طرف راست به چپ منحرف می شود.

12) ورید Azygus در این سطح بالای ریشه ریه راست را قوس زده و وارد ورید اجوف بالایی (SVC)       می شود.

13) درسطح سردنده پنجم می باشد.

14) رباط شریانی (Ligamentum arteriosum) كه بین شریان ریوی چپ وقوس آئورت قرار دارد در این سطح واقع شده است و عصب راجعه حنجره چپ (Left recurrent laryngeal) از این سطح رباط شریانی را دور می زند و به سمت بالا صعود می كند. به علاوه شبكه سطحی قلبی (Superficial cardiac plexus) دراین سطح است.


بقیه در ادامه مطلب:



ادامه مطلب


نوع مطلب : آناتومی بدن، 
برچسب ها : آناتومی سطحی قفسه سینه، Surface Anatomy of the Thorax، آناتومی سطحی ویژه فیزیوتراپیستها بخش اول،
لینک های مرتبط :


جمعه 17 خرداد 1392 :: نویسنده : فیزیوتراپیست علی تاجیک

آناتومی سطحی پشت

(Surface Anatomy of the Back)

 

 

 

 

ناحیه پشت از جمجمه تا انتهای دنبالچه(Coccyx) ادامه دارد و شامل قسمت پشت سر، پشت گردن، پشت قفسه سینه، پشت شكم و ناحیه بالای باسن می باشد. ناحیه پشت به علت دردهای قسمت پایین آن(Low back pain) و ستون مهره ها اهمیت دارد. در هنگام معاینه و بررسی آناتومی سطحی پشت، دست ها باید به صورت  آزاد در كنار تنه آویزان باشد و كفش ها در آورده شود.

 

ستون مهره ها (Vertebral column)

ستون مهره ها از انتهای جمجمه شروع شده و در سراسرطول گردن و تنه امتداد می یابد. این ستون از تعدادی مهره كه در یك ردیف قرار گرفته اند تشكیل شده است كه توسط رباطها و دیسك های بین مهره ای به یكدیگر اتصال دارند. طول ستون مهره ها در افراد مختلف متغیر است و به طور متوسط در مردان حدود 70         سانتی مترمی باشد كه به ترتیب 12سانتی متر ناحیه گردن، 28 سانتی متر ناحیه سینه ای، 12سانتی متر ناحیه كمری و 18 سانتی متر ناحیه لگن (خاجی و دنبالچه ای) می باشد. در زنان طول ستون مهره ها 60 سانتی متر  می باشد. به طور كلی طول ستون مهره ها دوپنجم ارتفاع كل بدن را تشكیل می دهد. طول این ستون در افراد مسن كاهش می یابد كه علت آن كاهش ارتفاع دیسك های بین مهره ای و تشدید انحناهای ستون مهره ای به ویژه انحنای ناحیه سینه ای می باشد. طول ستون مهره ها در شبانه روز متغیر است و حدود 2سانتی متر در طول روز از طول آن كاسته می شود كه به علت انحناهای آن می باشد. اختلاف قد افراد مختلف بیشتر مربوط به تفاوت طول اندام پایینی می باشد و كمتر به طول ستون  مهره ها بستگی دارد. بدنه مهره سوم كمری (L3) تقریبا مركز تنه در افراد سالم می باشد. اندازه تنه مهره ها از مهره دوم گردن (C2) تا مهره سوم كمری (L3) افزایش می یابد ولی از آن به بعد به سرعت تا راس دنبالچه  (Coccyx)كاهش می یابد. ستون مهره ها       می تواند وزنی در حدود 355 كیلوگرم را بدون اینكه خرد شود      و كششی برابر با125 کیلوگرم، بدون اینكه از هم پاره شود، را تحمل كند. قسمت ضعیف ستون مهره ای، ناحیه گردن است كه معمولاً كمترین وزن بدن را حمل می كند و آنهم بستگی به نحوه بر خورد نیرو دارد. صدمات بیشتر در جاهایی از ستون مهره وارد می شود كه یك قسمت نسبتاً ثابت به یك قسمت نسبتاً متحرك می پیوندد مانند ناحیه اتصال سینه ای به كمری یا جائیكه نیرو بطریقه اهرمی اثر می گذارد (مانندDens of axis و دیسكهای بین مهره ای) و یا نیرو مستقیما اثر بگذارد (مانند استخوان دنبالچه). شكستگی و دررفتگی ستون مهره ها به محل برخورد ضربه بستگی دارد. چنانچه ضربه به پشت وارد شود (Forced flexion) شكستگی در پنجمین و ششمین مهره سینه ای (T5-T6) رخ می دهد و چنانچه ضربه از پایین یا از بالا به ستون مهره ها وارد شود (مثل افتادن روی سر یا پاها)، شكستگی در مهره نهم سینه ای تا دوم كمری(T9 تا L2)   اتفاق می افتد.

انحناهای ستون مهره ای

در زمان جنینی ستون مهره جنین به صورت  قوس و با تقعر به سمت جلو می باشد. بعد از تولد در حدود 3 تا 9 * ماهگی كه كودك سرش را به عقب می برد و سعی می كند كه سرش را نگه دارد ستون مهره ای ناحیه گردنی به سمت جلو محدب می شوند و باعث ایجاد انحنای ثانویه ای (Secondary curvature) به نام انحنای گردنی می نماید. در حدود 12 تا 18 ماهگی كه كودك شروع به راه رفتنی می كند مهره های ناحیه كمری به سمت جلو محدب می شوند و ایجاد یك انحنای ثانویه دیگری به نام انحنای كمری می نماید ولی انحناهای سینه ای و لگنی (خاجی و دنبالچه ای ) به همان حالت جنینی و تقعر به جلو باقی می مانند تا احشاء داخل قفسه سینه و لگنی را در خود جای دهند. به این دو انحناء اولیه(Primary curvature) گویند.

1) انحناء گردنی (Cervical curvature) به سمت جلو محدب بوده و از اولین مهره گردن (C1) تا مهره دوم سینه ای (T2) امتداد دارد. جلوترین مهره در این انحناء مهره ششم گردن (C) می باشد.

2) انحنای سینه ای (Thoracic curvature) به سمت جلو تقعر داشته اند و از مهره دوم سینه ای (T2) تا مهره دوازده سینه ای (T12) كشیده می شود. این انحناء به علت عمق بیشتر در پشت جسم مهره ها می باشد.

3) انحنای كمری (Lumbar curvature) به سمت جلو تحدب دارد واز مهره دوازده پشتی (T12)تا مفصل بین مهره پنجم كمری و اولین مهره خاجی(Lumbosacral joint) امتداد می یابد. این انحناء به علت عمق جلویی بیشتر دیسك بین مهره ای و كمی به علت شكل مهره ها ایجاد می شود. جلوترین مهره در این انحناء، مهره چهارم كمری (L4) می باشد. این انحناء در زنان مشخص تر است.

4) انحنای لگنی (Pelvic curvature) به سمت جلو تقعر داشته و تقعر آن جلویی پایینی(Antroinferior) می باشد و از Lumbosacral joint تا راس دنبالچه (Coccyx) امتداد دارد.

5) Lateral curvature: در ناحیه بالای سینه ای كمی انحناء به یك طرف وجود دارد بدین ترتیب كه در افراد راست دست كمی تحدب به سمت راست ستون مهره ها و در چپ دست ها كمی تحدب به سمت چپ در ناحیه مذكور وجود دارد.

انحنای طبیعی ستون مهره ای از كارآیی این ستون به عنوان اسكلت محوری (Axial skeleton) می كاهد؛ به همین دلیل مهره ها به اجبار در مناطق خاصی نسبت به محور مهره ها مایل واقع می شوند. اهمیت این موضوع به خصوص در ناحیه پایینی كمر روشن می شود كه در این ناحیه برای تغییر انحناء كمری به ناحیه خاجی، بدنه مهره پنجم كمری(L5) توسط دیسك بین مهره ای خود با زاویه 45 درجه روی استخوان خاجی قرار می گیرد. در حالتی كه راست ایستاده ایم، انحناهای متناوب ستون مهره ها ضربه های عمودی مستقیم را جذب می كند. انحناهای طبیعی این ستون به آن یك حالت ارتجاعی در برابر نیروهای عمودی می دهد به طوریكه این     ضربه ها، مستقیما به ستون مهره ها وارد نمی شوند، بلكه توسط دیسك های بین مهره ای و خم شدن جزئی انحنا ها جذب می گردد. انحناء گردنی از همه كمتر مشخص است و هنگامی كه گردن خم می شود، محو     می گردد. انحنای كمری در موقعیت عمودی و راست قرار می گیرد و بدنه مهره ها را به دیواره جلویی شكم خیلی نزدیك می كند.

لازم به ذكر است كه انحناء ها در ستون مهره استخوانی برجسته تر و قابل ملاحظه تر از انحناهای قابل رؤیت در بافت نرم تنه می باشند.

بقیه در ادامه مطلب




ادامه مطلب


نوع مطلب : آناتومی بدن، 
برچسب ها : آناتومی سطحی پشت، surface anatomy، آناتومی سطحی ویژه فیزیوتراپیست ها،
لینک های مرتبط :




کلینیک مجازی فیزیوتراپی مهر
درباره وبلاگ

سلام

این وبسایت به همت اینجانب فیزیوتراپیست علی تاجیک و همسرم فیزیوتراپیست مهسا مظاهری ایجاد گردیده است ، امید است بتوانیم خدمتی به شما دوستان کرده باشیم.
لحظات خوشی را برای شما
ارزومندیم
ایمیل اینجانب :

sir.tajik@yahoo.com

آدرس ما در تلگرام
www.telegram.me/PHYSIOTHERAPISTALITAJIK

مدیر وبلاگ : فیزیوتراپیست علی تاجیک
مطالب اخیر
موضوعات
نظرسنجی
تمایل دارید بیشتر چه مطالبی در این وب سایت مورد بررسی قرار گیرد







آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
آپارات
مپ

                    
 
 
 
کپی ممنوع